Generator STL z przekroju — FIX (wielokomorowy + tryb bez komór, centrowanie + ROI z profilu, bez ucinania)

Najlepiej przekrój na jasnym tle, czarny obrys profilu, komory zaznaczone na czerwono.
Długość gotowego modelu STL.
Najczęściej wygodniej użyć docelowej szerokości profilu.
Program przeliczy obraz tak, aby szerokość przekroju zgadzała się w mm.
Dodatkowe powiększenie lub zmniejszenie przekroju.
Zmniejsza czerwone obszary komór, usuwa drobne szumy i sklejenia.
Zmniejsza liczbę punktów. Większa wartość = prostszy, ale mniej dokładny kontur.
Zaokrągla lokalne ząbki po wykryciu. 0 = brak, 1 = lekkie, 2–3 = mocniejsze.
Zapas wokół profilu do analizy, chroni przed ucięciem obiektu.

Instrukcje

1. Przygotowanie obrazu Użyj przekroju z czytelnym ciemnym obrysem profilu i czerwonym wypełnieniem wszystkich komór. Tło najlepiej białe lub jasne.
2. Test wykrywania Najpierw kliknij „Test wykrywania”. Zielony kontur oznacza obrys zewnętrzny profilu, niebieskie kontury oznaczają wszystkie wykryte komory.
3. Erozja komór Gdy czerwone obszary stykają się ze ściankami lub są postrzępione, ustaw 1–2 px. Dla dokładnego wejścia zwykle zostaw 0.
4. Uproszczenie konturu Dla dokładnych technicznych przekrojów używaj zwykle 0.5–1.5. Gdy STL ma być lżejszy, można zwiększyć do 2–3.
5. Wygładzanie Wygładza „schodki” i ząbki po detekcji. Dla profili technicznych najczęściej dobre jest 0–1. Zbyt duże wygładzanie może zaokrąglić ostre narożniki.
6. Margines ROI Jeśli profil jest blisko krawędzi albo bywa ucinany, zwiększ margines. Typowo 50–120 px.
Zalecane startowe ustawienia:
profile proste: erozja 0, uproszczenie 1.0, wygładzanie 0–1, ROI 80
profile wielokomorowe: erozja 0–1, uproszczenie 1.0–1.5, wygładzanie 1, ROI 80–120
profile cienkościenne i dokładne: erozja 0, uproszczenie 0.5–1.0, wygładzanie 0, ROI 100
Podgląd (zielony: zewnętrzny kontur profilu, niebieski: kontury komór)
Debug (maski w ROI): czerwony=komory, czarny=profil, białe=tło